ระบบข่ายงาน "เติมเต็ม" คุ้มครองเด็ก ได้อย่างไร? โครงสร้าง พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 ได้กำหนดกลไกองค์กรร่วมจัดการ (Govemonce) งานคุ้นคุ้มครองเด็กใน กทม. ให้มีคณะกรรมการคุ้มครองเด็ก กทม. และคณะกรรมการคุ้มครองเด็กจังหวัด ให้มีอำนาจหน้าที่เสนอความเห็นต่อคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ เกี่ยวกับนโยบายแผนงาน งบประมาณ และมาตรการในการสงเคราะห์คุ้มครองสวัสดิภาพและส่งเสริมความประพฤติเด็กตามพระราชบัญญัตินี้ รวมทั้งให้คำปรึกษาและประสานงานแก่ทน่วยงานของรัฐและเอกชนในด้านการคุ้มครองเด็กกับกำหนดแนวทางการสงเคราะห์ คุ้มครองสวัสดิภาพและส่งเสริมความประพฤติเด็กของรัฐและเอกชนในในพื้นที่รับผิดชอบ โดยจัดหาทุนเพื่อการนี้ด้วย แล้วให้ติดตามประเมินผล ตรวจสอบการดำเนินงานเกี่ยวกับการสงเคราะห์ และส่งเสริมความประพฤติเด็กในกรุงเทพฯ ขณะที่ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.ศ. 2560 มาตรา 250 บัญญัติให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่ดูแล จัดทำจัดทำกิจกรรมสาธารณะเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่น รวมถึง "การคุ้มศรองเด็ก" ที่สำคัญ คือ รัฐธรรมนูญฯ มาตราที่ 43 และมาตรา 254 ได้บัญญัติให้ "บุคคลและชุมชนมีสิทธิร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นถิ่นจัดให้มีระบบสวัสติการชุมชนและมีสิทธิเข้าชื่อกันเสนอข้อบัญญัติต่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น" จึงได้ดำเนินการปรับปรุงแก้ไข พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก ซึ่งเริ่ม ดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2561 จนถึงปัจจุบัน

https://www.prithailand.org/download?type=file&id=uclxYqgGCPVc2mbB65ey